Twee personen snijden samen een verse pompoen in de keuken.

Schillen en stronken vaak rijker aan vezels dan vruchtvlees

Onderzoekers ontdekten dat schillen en stronken vaak meer vezels bevatten dan het vruchtvlees. Bij tien van de twaalf onderzochte soorten was dit het geval.

Schillen, stronken en zaden van groente en fruit bevatten vaak meer voedingsvezels dan de delen die mensen gewoonlijk eten. Dat blijkt uit laboratoriumonderzoek van King’s College London naar twaalf verse soorten groente en fruit.

 

In het kort
  • Bij 10 van de 12 onderzochte soorten bevatten schillen, zaden of stronken meer vezels dan het vruchtvlees.
  • Schil en zaden van flespompoen leveren 9,25 gram vezels per 100 gram, bijna een derde van de dagelijkse richtlijn.
  • Bij ananas bevatten de schil en de harde kern ruim vijf keer zoveel vezels als het vruchtvlees.
  • Broccoli is een uitzondering: de stronk bevat 28,4 procent minder vezels dan de roosjes.

 

Veel vezels in delen die we weggooien

Mensen gooien bij het koken routinematig schillen, stronken en zaden in de prullenbak. De onderzoekers onderzochten twaalf gangbare verse producten in het Verenigd Koninkrijk. Ze ontleedden onder meer flespompoen, paprika, broccoli, kiwi, ananas en watermeloen. De weggegooide plantendelen maakten tussen de 25 en 48 procent van het totale gewicht uit.2

In tien van de twaalf geteste producten zaten in de restdelen aanzienlijk meer vezels dan in de delen die op het bord belanden. Zo bevatte de schil van een watermeloen 2,10 gram vezels per 100 gram. De schil en kern van een ananas bevatten zelfs 453,7 procent meer vezels dan het vruchtvlees.2

Wat merken consumenten in de praktijk?

Naast de laboratoriummetingen hielden de onderzoekers vraaggesprekken met veertig studenten en medewerkers.1, 2 De deelnemers gaven aan dat gezondheid en vezels hen meer motiveren om resten te eten dan het milieu. Wel noemden zij duidelijke drempels. Veel mensen voelen een mentale weerstand tegen het eten van schillen of maken zich zorgen over de verteerbaarheid van taaie plantendelen.

Volgens de onderzoekers hoeft niemand borden vol pompoenschillen te eten om meer vezels binnen te krijgen. Kleine aanpassingen in de keuken kunnen al verschil maken. Denk aan het meebakken van paprikazaadjes, het eten van kiwi met schil of het raspen van stronken door een roerbakgerecht.1

 

Kernboodschap

Dit onderzoek laat zien dat plantenresten waardevolle vezels bevatten, wat kan helpen om de dagelijkse vezelinname te verhogen. De metingen zijn echter uitsluitend gedaan bij twaalf rauwe producten. Koken of bakken kan de verteerbaarheid en de vezelstructuur nog veranderen.


Bronnen en achtergrond

Dit artikel is informatief en vervangt geen medisch advies. Heb je klachten of twijfel je over je gezondheid, neem dan contact op met je huisarts. Tijdens het maken van dit artikel en/of de afbeelding kan AI gebruikt zijn. Lees meer in onze disclaimer en over onze werkwijze.

Gebruikte bronnen:

  1. Medical Xpress
  2. Onderliggende publicatie (DOI)

 

Gepubliceerd op 30 oktober 2026. Laatste review op 30 oktober 2026, 13:01 door Redactie

Avatar foto
Redactie

De nieuwsredactie van Gezondermeer wisselt in samenstelling. Daarom hanteren we als schrijver simpelweg Redactie.

Artikelen: 452