Volwassen patiënten die in het ziekenhuis worden behandeld door vrouwelijke artsen, hebben een iets grotere overlevingskans dan patiënten van mannelijke artsen. Ook worden zij na hun ontslag iets minder vaak opnieuw opgenomen. Dat blijkt uit een groot Canadees bevolkingsonderzoek van het onderzoeksinstituut ICES en de Universiteit van Toronto.
- Onderzoekers analyseerden gegevens van bijna 960.000 volwassenen die tussen 2008 en 2022 in het ziekenhuis lagen met veelvoorkomende aandoeningen, zoals een longontsteking of hartinfarct.
- Binnen dertig dagen na opname overleed 12,3 procent van de patiënten van vrouwelijke artsen, tegenover 13,7 procent bij mannelijke artsen.
- Het percentage patiënten dat binnen dertig dagen opnieuw naar het ziekenhuis moest, lag bij vrouwelijke artsen iets lager (18,6 tegenover 18,9 procent).
- Meer uren zorg door vrouwelijke artsen hing samen met 7 procent minder kans op overlijden binnen dertig dagen.
Verschil in overlijden en heropname
Onderzoekers van het Canadese instituut ICES en de Universiteit van Toronto bekeken de gegevens van ruim 958.000 volwassenen. Deze mensen waren tussen 2008 en 2022 in het ziekenhuis opgenomen voor zeven veelvoorkomende ziekten, zoals een acute longontsteking of een hartinfarct. Bijna 260.000 van hen kregen zorg van een vrouwelijke hoofdarts, terwijl bijna 700.000 patiënten door een mannelijke arts werden behandeld.
Uit de analyse bleek dat patiënten van vrouwelijke artsen binnen dertig dagen minder vaak overleden dan patiënten van mannelijke artsen: 12,3 procent tegenover 13,7 procent. Ook het risico op een heropname binnen een maand was iets kleiner. Dezelfde patronen bleven zichtbaar na negentig dagen en na een heel jaar. Omdat ziekenhuizen patiënten meestal via dienstroosters aan een arts toewijzen en niet op basis van voorkeur, konden de onderzoekers toevallige selectie grotendeels uitsluiten.
Mogelijke verklaringen voor het verschil
De wetenschappers benadrukken dat het onderzoek niet bedoeld is om de ene groep artsen voor te trekken. Het doel is juist om te achterhalen welke gewoonten en werkstijlen de zorg voor iedereen kunnen verbeteren. Er is gekeken naar mogelijke oorzaken waarom de uitkomsten tussen mannelijke en vrouwelijke artsen verschillen.
Eerdere observaties wijzen erop dat vrouwelijke artsen gemiddeld meer tijd uittrekken voor gesprekken en vaker luisteren naar de wensen van de patiënt. Ook overleggen zij mogelijk vaker met collega’s, nemen zij beslissingen vaker samen met de patiënt en houden zij zich stipter aan medische richtlijnen. Meer onderzoek in andere landen moet uitwijzen of deze verschillen overal voorkomen en wat zorgteams hiervan kunnen leren.
De resultaten laten een statistisch verband zien bij grote groepen ziekenhuispatiënten, maar voorspellen niet wat er bij een individuele patiënt gebeurt. De kwaliteit van zorg hangt af van het hele behandelteam en de werkwijze van de arts, niet uitsluitend van diens geslacht.
Bronnen en achtergrond
Dit artikel is informatief en vervangt geen medisch advies. Heb je klachten of twijfel je over je gezondheid, neem dan contact op met je huisarts. Tijdens het maken van dit artikel en/of de afbeelding kan AI gebruikt zijn. Lees meer in onze disclaimer en over onze werkwijze.
Gebruikte bronnen:
Gepubliceerd op 30 oktober 2026. Laatste review op 31 oktober 2026, 9:31 door Alex
