Achter de schermen voor haar voorstellingen noemt cabaretière Tineke Schouten in gedachten de namen van dierbare overledenen, met haar overleden man Hans voorop. In zaterdagmagazine Mezza vertelt ze openhartig over het verlies van haar partner met wie ze 45 jaar samen was, en hoe ze haar draai opnieuw probeert te vinden.
Verder na een ingrijpend gemis
Drie jaar geleden overleed haar echtgenoot Hans plotseling op 79-jarige leeftijd, zo deelt Tineke in het interview. Hij was jarenlang de stuwende kracht achter haar carrière en nam vroeger thuis de zorg voor de kinderen op zich. Hans kampte al langer met een kwetsbare gezondheid en zat in een rolstoel, waardoor de cabaretière mantelzorgtaken op zich nam. Zijn plotselinge overlijden in de ochtend kwam desondanks onverwacht, al noemt ze het ook troostrijk dat hij thuis uit zijn lijden is verlost.
Om het gemis een plek te geven, houdt Tineke vast aan eigen rituelen. Voordat ze het podium opgaat, trekt ze zich terug om te bidden en noemt ze dierbaren die er niet meer zijn. Daarnaast biedt haar werk veel houvast. Het schrijven van voorstellingen en het optreden in het theater geven haar dagen structuur en houden haar scherp, waardoor ze overeind blijft in het dagelijks leven.
“En Hans zit in mijn hart en gaat overal met me mee. Het is goed zo.”
Tineke Schouten in Mezza
Wat kan helpen bij rouw na het verlies van je partner?
Het overlijden van een partner zet het dagelijks leven volledig op zijn kop. Rouwen is een persoonlijk proces dat voor iedereen anders verloopt en tijd kost2. Gevoelens van intens verdriet, eenzaamheid, somberheid of juist opluchting kunnen elkaar afwisselen in een golfbeweging3. Het helpt om jezelf de tijd te gunnen en ruimte te geven aan emoties, zonder te verwachten dat herstel in een rechte lijn verloopt3.
Praten met mensen die je vertrouwt, zoals familie of vrienden, biedt steun om gedachten te delen2. Ook het koesteren van herinneringen, bijvoorbeeld door foto’s te bekijken of herinneringen op te schrijven, helpt bij het omgaan met verlies2, 3. Daarnaast geven een vast dagritme, rustmomenten en dagelijkse beweging houvast en duidelijkheid wanneer emoties zwaar zijn2, 3.
Als de rouw na zes maanden niet minder wordt en dagelijkse handelingen zoals eten of slapen moeizaam blijven gaan, is het verstandig contact op te nemen met de huisarts voor passende begeleiding2.
Bronnen en achtergrond
Dit artikel is informatief en vervangt geen medisch advies. Heb je klachten of twijfel je over je gezondheid, neem dan contact op met je huisarts. Tijdens het maken van dit artikel en/of de afbeelding kan AI gebruikt zijn. Lees meer in onze disclaimer en over onze werkwijze.
Gebruikte bronnen:
Foto: Jorn nijhuis via Wikimedia Commons, licentie CC BY-SA 4.0. De foto is bijgesneden.
Gepubliceerd op 31 oktober 2026. Laatste review op 31 oktober 2026, 13:02 door Redactie
