Laatst bijgewerkt op 12 maart 2024, 20:30

We hebben er al eerder over geschreven, maar deze week is de Kunstmatige Alvleesklier van het Nederlandse Inreda Diabetic groot in het nieuws. Dat komt door de publicatie van een wetenschappelijk onderzoek in The Lancet waarin veelbelovende resultaten worden getoond bij Diabetes Type 1-patienten. Dit rapport is de uitkomst van een grootschalige studie die door Inreda is opgezet, het FREE1-onderzoek. In dat onderzoek hebben 79 mensen een jaar lang de Kunstmatige Alvleesklier gebruikt om hun bloedsuiker onder controle te houden. En dat was een behoorlijk succes.

Kort samengevat steeg door het gebruik van de Inreda AP gedurende een jaar de Time in Range van de deelnemers van 55,5% naar 80,3% en de HbA1c daalde van 61,4 naar 51,4. Mooie resultaten dus!

Is de Inreda AP dan voor iedereen de oplossing? En is met de Kunstmatige Alvleesklier Diabetes Type 1 eindelijk een makkelijk te controleren chronische aandoening geworden? We vertellen je er graag meer over!

 

De Kunstmatige Alvleesklier, wat is dat?

Eerst iets meer informatie over het apparaat zelf. De Inreda AP, ook wel Kunstmatige Alveesklier genoemd, wordt gemaakt door Inreda en is bedoeld om het leven van Diabetes type 1-patienten zo makkelijk mogelijk te maken. Met het apparaat kun je zowel je bloedsuiker omlaag brengen (met insuline) als omhoog (met glucagon). Je kunt dus zowel hypers bestrijden als hypo’s voorkomen!

Inreda maakt zowel de kunstmatige alvleesklier als het bijbehorende algoritme en is opgericht door Robin Koops. Robin is een Nederlandse werktuigbouwkundige die zelf Diabetes type 1 heeft. Zo ongeveer 15 jaar geleden begon hij, ontevreden met de diabeteshulpmiddelen die er waren, zelf een apparaat te ontwikkelen waarmee hij zijn bloedsuiker zo makkelijk mogelijk kon regelen.

Zo ontstond het bedrijf Inreda Diabetic in het Twentse Goor. Inmiddels is Inreda al diverse prototypes verder: nummer 5 wordt nu getest en nummer 6 is in ontwikkeling. Daarbij is het apparaat van formaat kast al gekrompen tot ca. 12 x 8 x 4 cm. Dat is nog steeds groot, de Ypsopump is bijvoorbeeld 8 x 5 x 2 cm, en daarom wordt versie 6 vooral veel kleiner en stabieler dan de huidige.

Hoewel de Inreda AP goedgekeurd is voor gebruik in de EU, wordt het apparaat alleen nog beschikbaar gesteld via wetenschappelijke studie. Je kunt ‘m dus niet zomaar via je ziekenhuis krijgen, behalve dan door met de studie mee te doen.

De enorme mogelijkheden van de uitvinding van Inreda en Robin Koops is gelukkig niet onopgemerkt gebleven. Zo is Robin Koops door de regering tot Nationaal Icoon uitgeroepen in 2019 en krijgt Inreda funding via Veelbelovende Zorg.

 

Wat maakt de Kunstmatige Alvleesklier van Inreda uniek en wat zijn de voordelen?

De Inreda AP is in principe vergelijkbaar met de normaal verkrijgbare hybrid closed loop-insulinepompen, maar verschilt op twee belangrijke manieren:

  1. Gebruikers hoeven geen koolhydraten in te voeren bij het eten en geen handmatige instellingen bij te houden, zoals de koolhydraat-/insulineverhouding en de correctiefactor
  2. Het systeem pompt niet alleen insuline, om te compenseren voor je spijsvertering en je bloedsuiker omlaag te krijgen, maar ook glucagon om je bloedsuiker juist omhoog te krijgen bij een hypo

Met andere woorden: de Inreda AP is echt een kunstmatige alvleesklier, die zonder dat je als gebruiker iets hoeft te doen je bloedsuiker reguleert.

Dat is natuurlijk een enorme verbetering ten opzichte van de normale insulinepompen, die vooral werken als automatische injectiepen. Maar ook ten opzichte van de geavanceerdere hybride closed loop-systemen als Ypsopump en Tanden leveren. Daar moet je namelijk als gebruiker altijd voordat je eet aangeven hoeveel gram koolhydraten je eet en ervoor zorgen dat de verhouding tussen koolhydraten en insuline correct is ingesteld.

 

Wat zijn de nadelen van de Inreda AP?

Het principe van de kunstmatige alvleesklier klinkt natuurlijk geweldig, maar er zijn ook nadelen aan de Inreda AP:

  • De pomp is groot en zwaar, veel groter dan de hybride closed loop-pompen op de markt
  • De Inreda AP moet altijd aan de voorkant van je lichaam gedragen worden, in een draagtas
  • Je hebt 2 sensoren nodig voor het meten van je bloedsuiker, die ook aan de voorkant gedragen moeten worden. Normale insulinepompen kun je gebruiken met 1 sensor
  • De Inreda AP heeft 2 infuussets in plaats van 1 (glucagon en insuline), die eveneens aan de voorkant van je lichaam gedragen moeten worden
  • De pomp vraagt vrij veel extra onderhoud ten opzichte van normale insulinepompen. Zo moet je elke dag kalibratie van de sensoren met een vingerprik als de pomp daarom vraagt en dagelijks het glucagoninfuus en de glucagonampul vervangen
  • De batterij gaat maar kort mee, deze moet om de 6 dagen vervangen worden. Vergelijk dit bijvoorbeeld met de Ypsopump die 3-6 maanden met een batterij doet
  • De sensoren zijn niet vrij te kiezen en gaan maar een week mee, daarnaast moet ook de sensortransmitter regelmatig vervangen worden. Het gaat overigens om de Guardian 3-sensor van Medtronic en niet de veel populairdere FreeStyle Libre 3 of Dexcom G6/G7

De meeste van deze nadelen zullen in de loop van de tijd weggenomen worden. Zo wordt de Inreda AP 6 alweer flink kleiner dan de 5, check hier de plaatjes en meer info. Werken met 2 infuussets en 2 sets ampullen zal natuurlijk altijd blijven, maar dit is dan ook juist het unieke van de Kunstmatige Alvleesklier van Inreda.

 

Met welke insulinepompen kun je de Inreda AP vergelijken?

Zoals gezegd, is de Inreda AP een uniek apparaat, maar er zijn wel degelijk concurrenten op de markt. Dit zijn:

  • Andere closed loop-systemen, zoals de iLet Bionic Pancreas (lees hier meer over). Deze is wel in de VS te verkrijgen, maar nog niet in Europa. De iLet Bionic Pancreas is een kleine pomp, veel kleiner dan de Inreda AP, die in principe ook zowel insuline als glucagon kan toedienen. De versie van de iLet die nu kan worden gebruikt, dient echter alleen insuline toe. De versie met glucagon wordt nog getest. Een belangrijk verschil met de Inreda AP is dat de iLet niet 100% closed loop is, in de zin dat je als gebruiker wel moet aangeven wanneer je eet en of dat een normale, kleine of grote maaltijd is.
  • Open source loop-systemen. Voor doe-het-zelvers is bijvoorbeeld OpenAPS of AndroidAPS een optie, waarmee je zelf je eigen closed loop kunt leggen. Hier krijg je doorgaans overigens geen support van je ziekenhuis bij, juist vanwege de doe-het-zelf aard van het systeem. Deze systemen werken met veel verschillende pompen en sensoren, ook vaak oudere versies die normaal geen hybride closed loop bieden. Lees hier meer over OpenAPS.
  • Hybride closed loop-systemen. Hiervan zijn er in Nederland behoorlijk veel op de markt. Een van de meest populaire is de Ypsopump MyLife Loop, een combinatie tussen de kleine Ypsopump insulinepomp, de FreeStyle Libre 3- of Dexcom G6-sensor en een algoritme van CamDiab, te gebruiken via de MyLife CamAPS FX-app. Een ander voorbeeld is de Tandem T:slim. Bij hybride closed loop-systemen moet je als gebruiker zelf koolhydraten invoeren voordat je eet. Daarnaast moet je ook je eigen koolhydraat-/insulineverhoudingen, correctiefactoren en BG-doelwaardes bijhouden. Het hybride aspect is dan dat er naast die handmatige bolus via een app een algoritme draait om je basaal-insuline bij te houden en uitschieters te corrigeren. Meer weten? Lees dan onze review van MyLife Loop.

Daarnaast wordt er door de leveranciers van hybride closed loop-systemen hard gewerkt aan closed loop-ondersteuning. Zo is CamDiab, het bedrijf achter CamAPS FX, al een closed loop variant van hun algoritme aan het testen onder diabetes type 2-patienten. Het gaat dan om CamAPS HX.

 

Hoe kun je de Inreda AP kunstmatige alvleesklier krijgen?

Omdat de Inreda AP op dit moment feitelijk een prototype is, wordt het alleen beschikbaar gesteld via wetenschappelijke projecten. De Kunstmatige Alvleesklier wordt namelijk nog niet vergoed als diabeteszorg.

Wil je graag in aanmerking komen voor zo’n studie? Check dan de mogelijkheden bij je ziekenhuis, mogelijk doet deze mee met de DARE-studie. Inreda geeft zelf ook nog tips hiervoor, check deze als je interesse hebt.

 

Wat zijn de eerste ervaringen met de Kunstmatige Alvleesklier van Inreda?

Zoals gezegd zijn de wetenschappelijke resultaten bemoedigend. De meeste negatieve reacties zijn het gevolg van dat de AP eigenlijk nog een soort prototype is.

Zo wordt nog wel eens geklaagd over de storingsgevoeligheid van de Inreda AP. Daarnaast is de pomp groot en zwaar en vraagt de Kunstmatige Alvleesklier veel meer onderhoud dan een normale hybride closed-loop pomp als de Ypsopump.

Ook is glucagon een lastig hormoon om mee te werken. Inreda heeft zelfs een tijd problemen gehad met het krijgen van voldoende voorraad glucagon.

Tot slot werkt het algoritme lang nog niet voor iedereen goed. Er valt dus nog voldoende te optimaliseren op dat vlak.

Dat is natuurlijk niet leuk voor de gebruikers van de Inreda AP 5. Maar het is niet voor niets zo dat het apparaat alleen maar in onderzoeken en speciale projecten beschikbaar wordt gesteld. Inreda weet zelf ook goed wat er nog te doen staat en is zo in staat veel betere begeleiding te bieden en veel te leren van de ervaringen van gebruikers en professionals.

 

Wat is de toekomst voor de Kunstmatige Alvleesklier?

Zoals gezegd is de Inreda AP-5 al enige tijd beschikbaar (sinds 2021 ongeveer) als onderdeel van diverse wetenschappelijke studies en projecten. Maar wat komt er na de Inreda AP-5? Wat brengt de toekomst voor Inreda en de Kunstmatige Alvleesklier?

Allereerst werkt Inreda natuurlijk aan de Inreda AP-6, de opvolger van de huidige versie van de Kunstmatige Alvleesklier. Die zal kleiner worden, maar natuurlijk ook veel van de huidige nadelen van de AP-5 oplossen.

Kijkend naar de huidige bevindingen, klinkt het in ieder geval alsof de meeste nadelen ook echt opgelost kunnen worden als Inreda erin slaagt de Kunstmatige Alvleesklier te blijven doorontwikkelen. Zoals de iLet Bionic Pancreas al laat zien, is het zeker mogelijk de pomp kleiner te maken, bijvoorbeeld. En batterijduur en storingsgevoeligheid zijn weliswaar lastige technische problemen, maar die zijn doorgaans wel op te lossen.

Het uiteindelijke doel van Inreda is natuurlijk om de Kunstmatige Alvleesklier in een (min of meer) definitieve versie op grote schaal uit te gaan brengen met de vergoeding vanuit de ziektekostenverzekering geregeld. Zoals dat nu ook al zo is voor de hybride closed loop-systemen. Of de Inreda AP-6 al die versie wordt? Wij hopen dat natuurlijk wel, want hoe meer versies Inreda nodig heeft, hoe langer het duurt voordat de Kunstmatige Alvleesklier op grote schaal beschikbaar komt voor Diabetes Type 1-patiënten. En stiekem hopen we natuurlijk ook dat Inreda concurrenten voorblijft (zoals iLet) om op termijn een grote speler in de markt te kunnen worden!

Voor iedereen die geen onderdeel uitmaakt van de lopende studies is het vooral nog even volhouden dus, totdat de Kunstmatige Alvleesklier ‘echt’ op de markt komt. En in de tussentijd wensen we de huidige gebruikers van de Inreda AP-5 veel succes met en gemak van hun deelname aan de lopende projecten! Het zijn de inspanningen van vroege gebruikers die het pad van prototype naar eindproduct mogelijk maken, super dus. En we hopen natuurlijk snel de Inreda AP-6 te mogen begroeten!